Opvolging

Het akkoord dat president Trump bereikte met Iran is een politieke nederlaag voor de VS. Het komt immers neer op een terugkeer naar de situatie voor de VS en Israël hun oorlog begonnen, terwijl het regime van de ayatollahs steviger in het zadel zit dan voorheen.

Energiegiganten uit de zeven grootste economieën ter wereld (G7) hebben hun vermogen met 23,5 miljard dollar vergroot sinds het begin van de oorlog van de VS en Israël tegen Iran. Dat blijkt uit een analyse van Oxfam in de aanloop naar de G7-top in het Franse Evian.

In Syrië was het grootste deel van de humanitaire hulp afkomstig van USAID. Door die steun stop te zetten, gebruiken de VS hulp nu als drukmiddel. ‘Zo zit Trump in elkaar: de politieke macht teruggeven aan Damascus én voorrang afdwingen voor Amerikaanse bedrijven bij de heropbouw.’

De VS en Israël lanceerden een illegale en roekeloze aanval op Iran. Belgisch-Iraans activiste Nilufar Ashtari beantwoordt zeven veelgestelde vragen over de motieven van Israël, VS en Europa, over kernwapens en over de Iraanse weerstand, theocratie en democratie.

De discussie over de huidige aanval op Iran draait meestal om de vraag of de VS opnieuw gezichtsverlies zal lijden in het Midden-Oosten. Maar dat is de verkeerde vraag. We moeten kijken naar wie deze oorlog al decennia promoot en wat zij erbij te winnen hebben.

De militaire aanvallen op Iran waren een nieuwe bevestiging van MEGA (Make Empire Great Again), schrijft Femmy Thewissen, expert economische rechtvaardigheid bij 11.11.11. Een onbetwistbare schending van het internationaal recht, waar de VS (en Israël) zich blijkbaar niets van moeten aantrekken. En waar angstige Europese muurbloempjes nauwelijks de woorden vinden om én schendingen van het internationaal recht te veroordelen én de daden van een misdadig regime aan te kaarten.

Sinds 2 maart wordt ook Libanon meegesleept in de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran. Niet alleen het zuiden van Libanon, ook het kosmopolitische Beiroet krijgt te maken met zware Israëlische luchtaanvallen. MO*journaliste Tine Danckaers was kort voor de oorlog uitbrak in de Libanese hoofdstad. Ze geeft tekst en uitleg bij de huidige gebeurtenissen.

Volgens analist Andrew Korybko dient de oorlog tegen Iran Trumps strategie om China te verzwakken. Een pro-Amerikaans regime in Teheran zou de VS controle geven over Iraanse energiebronnen, om deze als geopolitiek drukmiddel tegen Beijing in te zetten.

Er is veel ‘kritiek’ in de Westerse media op de opportuniteit van de aanval die de VS en Israël hebben ingezet tegen Iran op 28 februari 2025. Wat er niet staat zegt echter zoveel meer. Zo is het voornaamste feit tijdens die aanvallen nergens een hoofdartikel waard: bij een bombardement op een school in de stad Minab werden minstens 165 leerlingen vermoord.

In het zuiden van Iran werden 165 mensen gedood door een aanval van de VS en Israël op een meisjesschool. Volgens Donald Trump en Benjamin Netanyahu dienen die bombardementen om de mensen in Iran te bevrijden.

De wereld was al bijzonder onrustig, en dat is er sinds de aanvallen op Iran niet op verbeterd, schrijft professor emeritus Midden-Oosten-studies Amin Saikal. ‘Irans regime is gebouwd om te overleven, dus de weg lijkt open te liggen voor een langdurig conflict.’

Met deze aanval op Iran nemen Trump en Netanyahu een roekeloze sprong richting escalatie. De regio balanceert op de rand van een grote oorlog die de wereldeconomie en de nucleaire veiligheid kan ondermijnen.

De door de VS bekrachtigde ‘Board of Peace’ legt een koloniaal mandaat op in Gaza. Het is het nieuwste voorbeeld van de ‘shockdoctrine’: na de vernietiging van Gaza door een genocide proberen de VS en Israël de Palestijnse samenleving ingrijpend te hervormen.

Trump is niet de eerste Amerikaan die met het idee van een burgeroorlog speelt. Nieuw is dat hij niet zomaar een stem is onder velen maar zetelende president. Zijn agressieve inzet van ICE kan een trigger worden. Hoe realistisch een dergelijk scenario is kan niet zomaar worden bepaald. Het kan echter niet worden uitgesloten.

De Canadese premier Mark Carney liet in Davos een bom vallen door de ‘internationale rechtsorde’ een nuttige fictie te noemen. Hiermee erkent de elite eindelijk dat het systeem altijd al een dekmantel was voor VS-dominantie.