Olivier Hamant

Terwijl veel Europese regeringsleiders zwijgen over de chaos die Trump veroorzaakt, vaart de Spaanse premier Pedro Sánchez een eigen koers. Met zijn principiële houding tegenover de situatie in het Midden-Oosten en een binnenlands beleid dat groei koppelt aan armoedebestrijding en klimaatbeleid, bewijst hij dat een alternatief mogelijk is.

Het zijn moeilijke tijden voor vrede en veiligheid. Het laatste nucleaire wapenbeheersingsverdrag is donderdag 5 maart afgelopen. Bovendien stuurt de militaire lobby in Europa ook steeds meer aan op het snel uitbreiden van “vreedzame” kernenergie.

Op 8 maart volgt elk jaar opnieuw dezelfde vraag: Waarom hebben we nog een Vrouwendag nodig? Alsof we de voorbije maanden en dagen vergeten zijn. Alsof de pijnlijke realiteit en actualiteit niet plaats vond. Alsof stilstaan bij andere verworvenheden betekent dat gendergelijkheid er al voor iedereen is. Guess what? It isn’t!

Om de twee weken wordt er in België een vrouw vermoord omdat ze vrouw is: feminicide. Daar gaat vaak een patroon van controle en manipulatie aan vooraf. Zijn de daders ‘rotte appels’ die telkens dezelfde techniek gebruiken of zijn ze onderdeel van een structureel probleem?

Volgens analist Andrew Korybko dient de oorlog tegen Iran Trumps strategie om China te verzwakken. Een pro-Amerikaans regime in Teheran zou de VS controle geven over Iraanse energiebronnen, om deze als geopolitiek drukmiddel tegen Beijing in te zetten.

Er is veel ‘kritiek’ in de Westerse media op de opportuniteit van de aanval die de VS en Israël hebben ingezet tegen Iran op 28 februari 2025. Wat er niet staat zegt echter zoveel meer. Zo is het voornaamste feit tijdens die aanvallen nergens een hoofdartikel waard: bij een bombardement op een school in de stad Minab werden minstens 165 leerlingen vermoord.

In het zuiden van Iran werden 165 mensen gedood door een aanval van de VS en Israël op een meisjesschool. Volgens Donald Trump en Benjamin Netanyahu dienen die bombardementen om de mensen in Iran te bevrijden.

Amerikaanse AI-bedrijven OpenAI en Anthropic hebben een akkoord met het Pentagon om hun modellen te gebruiken in militaire netwerken, al doet Anthropic dat onder bepaalde voorwaarden. Maar wie bepaalt de grenzen van militaire AI: de overheid of de maker?

Vandaag, nu we overspoeld worden met lage-kwaliteitsdata, moeten universiteiten en journalistiek hun rol als waarheidszoekers waarmaken. Generatieve AI ondergraaft die rol: het bespaart tijd, maar juist door tijd te nemen ontstaat zelfstandig, kritisch denken.

Met deze aanval op Iran nemen Trump en Netanyahu een roekeloze sprong richting escalatie. De regio balanceert op de rand van een grote oorlog die de wereldeconomie en de nucleaire veiligheid kan ondermijnen.

De CO₂-uitstoot van de industrie moet tegen 2040 met 90 procent dalen, een enorme inspanning. Vlaanderen heeft een sterke basisindustrie met hoge CO₂-emissies: staal, chemie en olieraffinage. Om die ‘oude’ industrie het koolstofneutrale tijdperk binnen te loodsen zijn nieuwe productieprocessen nodig. De Vlaamse regering maakt daar plannen voor, maar op het terrein wil dat voorlopig niet lukken.

Er worden weliswaar steeds meer middelen ingezet voor de klimaattransitie van de industrie, maar het niet duidelijk of die middelen wel doeltreffend gaan aangewend worden. De industrielobby wil de kosten voor de uitstap uit de koolstofindustrie afwimpelen over de overheid, op de belastingbetaler. Thomas Goorden, Jelle De Mey en Bart Grugeon Plana zijn zeer kritisch over deze plannen.

We schieten onszelf economisch en demografisch in de voet met het “strengste asiel- en migratiebeleid ooit”. Dat is het besluit van denktank Minerva over het federale anti-migratiebeleid. Dat beleid is economisch nefast. Net als Groot-Brittannië, Frankrijk, Spanje en Italië heeft België migratie broodnodig.

De industrietop in Antwerpen en Alden Biesen wordt door de media bejubeld, met Bart De Wever in een glansrol. Maar onder de radar zet vooral één speler de agenda: CEFIC, de machtige koepellobby van de chemische industrie.

Israël organiseerde op 26 en 27 januari dit jaar voor de tweede keer een antisemitismeconferentie. Net als vorig jaar is die conferentie doordrongen door islamofobe uitgangspunten. Verschillende sprekers komen uit extreemrechtse partijen, wat de bijeenkomst ronduit absurd maakt.

De door de VS bekrachtigde ‘Board of Peace’ legt een koloniaal mandaat op in Gaza. Het is het nieuwste voorbeeld van de ‘shockdoctrine’: na de vernietiging van Gaza door een genocide proberen de VS en Israël de Palestijnse samenleving ingrijpend te hervormen.

De Vlaamse regering plant een nieuw Wapenhandeldecreet dat de controle op wapenexport drastisch versoepelt. Vredesactie waarschuwt dat dit voorstel het wapenembargo tegen Israël uitholt en Vlaanderen medeplichtig maakt aan internationale misdrijven.

Grote historische volksopstanden moeten altijd ergens beginnen. Deze begon in Minneapolis Minnesota. Het is de overtuiging van Anne Provoost dat het nu aan het gebeuren is: deze opstand zal slagen. Ze baseert zich op gesprekken met de mensen daar, op whatsapp-berichten van mensen ter plaatse, op lokale netwerken, en op nieuwsbrieven. Hieronder formuleert ze wat haar ter ore komt.

Terwijl de EU de import van Russisch gas verbiedt, waarschuwt Greenpeace voor een nieuwe, gevaarlijke afhankelijkheid. De milieuorganisatie eist dat Europa stopt met het spekken van de kas van Donald Trump.

De federale plannen voor de NMBS hebben als enige doelstelling de verdere afbraak van de sociale verantwoordelijkheid van de overheid. Dat is de voornaamste reden waarom de spoormensen staken. Zij willen ons een degelijk treinaanbod bieden en dat willen regeringspartijen Vooruit, CD&V en N-VA niet. Voor hen is de trein een commerciële activiteit met privé-winst en sociale kosten.