Opvolging

We zijn nog maar een paar dagen in 2026 en de VS vallen Venezuela binnen en ontvoeren president Maduro en zijn vrouw. Terwijl Gaza, Sudan en Oekraïne branden en de EU 800 miljard voor wapens vrijmaakt, stelt deze opinie één vraag: gaan we wetteloosheid normaliseren, of organiseren we weerstand?

Gisteren heeft Israël het staakt-het-vuren dat enkele weken geleden van kracht ging voor de 125e keer geschonden. Israël wil geen vrede. De hoop ligt in de solidariteitsbeweging met Palestina.

In Gaza is het milieu na 2 jaar oorlog zo vervuild en vernietigd dat landbouw amper nog mogelijk is. Akkers zijn beschadigd of vernield, de bodem en het water zijn verontreinigd met chemicaliën en zware metalen en hele ecosystemen zijn verwoest. Dat bedreigt het voortbestaan van mens en dier in Gaza, waarschuwen verschillende onderzoeksinstellingen en organisaties.

Meer dan veertig internationale hulporganisaties die in Gaza werkzaam zijn, roepen de Israëlische regering op hen hun werk te laten doen zoals overeengekomen in het staakt-het-vuren-akkoord. Israël weigert willekeurig zendingen met levensreddende hulp voor Gaza, zeggen onder meer Oxfam, Plan International en Artsen zonder Grenzen.

Meer dan 400 voormalige ministers, ambassadeurs en hoge ambtenaren van de EU en de lidstaten zijn blij met de eerste resultaten van het vredesplan van Donald Trump voor Israël en Palestina. Maar ze waarschuwen dat het werk pas begint. In hun gezamenlijke oproep vragen zij dat de EU, de VN en de internationale gemeenschap nu alles op alles zetten voor een duurzame, rechtvaardige vrede.

Een onafhankelijke internationale onderzoekscommissie van de VN-Mensenrechtenraad concludeerde deze week dat Israël wel degelijk een genocide pleegt tegen de Palestijnse bevolking van Gaza. Waar komt dat geweld vandaan en welke impact heeft dat op de wereld, het Midden-Oosten en de positie van het Westen? Twee boeken zoeken naar antwoorden.

Terwijl Gaza onder vuur ligt en het dodental stijgt, blijft het Westen grotendeels zwijgen. Acteurs, diplomaten en religieuze leiders roepen op tot actie, maar worden vaak genegeerd.

Historicus Jacques Pauwels benadrukt het cruciale belang van geschiedenis om het waarom van hedendaagse conflicten te kennen. Media en politici verkopen een simplistisch zwart-wit-verhaal van goeden tegen slechten, zonder oorzaken uit te leggen. Oekraïne, Gaza of de toenemende sociale ongelijkheid: voor wie de échte geschiedenis niet kent is oorlog iets dat zomaar, plots gebeurt, zonder dat je daar iets aan kan doen. Niets is minder waar.

2024, het jaar dat de aarde 1,5°C opwarmde, maar niemand daar nog van wakker lijkt te liggen. Het jaar waarin de genocide in Gaza gewoon doorging, de oorlogskoorts steeg en autoritaire brulbroeien de macht overnamen, maar het ook het jaar waarin de wereldwijde solidariteitsbeweging een glimp gaf van hoe de wereld morgen er beter uit kan zien.

2024, het jaar dat de aarde 1,5°C opwarmde, maar niemand daar nog van wakker lijkt te liggen. Het jaar waarin de genocide in Gaza gewoon doorging, de oorlogskoorts steeg en autoritaire brulbroeien de macht overnamen, maar het ook het jaar waarin de wereldwijde solidariteitsbeweging een glimp gaf van hoe de wereld morgen er beter uit kan zien.

Ernstige bodem- water en luchtvervuiling schaadt volksgezondheid en omgeving voor vele jaren.

Terwijl Oeganda honderden miljoenen donorgeld ontvangt voor bosbeheerprojecten zet een machtig houtkapsyndicaat, met tentakels in de regering, de woestijnvorming onverminderd voort. In Nigeria ruimt de overheid dan weer eigenhandig de bomen op. Intussen worden de lokale bevolkingen steeds armer.

Behalve de grote menselijke tol is er in Gaza ook sprake van ernstige vernielingen van natuur en milieu. Dat roept vragen op over de langetermijngevolgen van deze oorlog. Moet ook het milieu beschouwd worden als oorlogsslachtoffer dat bescherming en gerechtigheid verdient?

Met hun boek 'Gaza – Een geschiedenis van kolonisatie' geven auteurs Ludo De Brabander en Soetkin Van Muylem de twee cruciale elementen die de mediafilters van vooringenomenheid en selectiviteit doorprikken: context en geschiedenis.

Er worden gevangenen geruild en er komen vier dagen lang geen (lucht)aanvallen. Dat is het resultaat van de onderhandelingen tussen Israël en Hamas. Het toont aan dat de druk van de internationale solidariteitsbeweging effect heeft en dat ze door moet gaan tot een langdurig staakt-het-vuren realiteit is.