XR Belgium

Onze energie-intensieve industrie zit tussen hamer en aambeeld. De klimaatdoelen nopen bedrijven tot gigantische investeringen, maar die komen nauwelijks van de grond. Ondertussen zetten oorlogen, energieschokken en Chinese overproductie extra druk, terwijl de plannen van de Vlaamse Klimaatsprong hoogst discutabel zijn.

Les substances per- et polyfluoroalkylées (PFAS) sont au centre de nombreuses préoccupations toxicologiques et environnementales ainsi que de scandales réglementaires depuis deux décennies. Des recherches antérieures ont mis en évidence une longue histoire d’obstruction active, de diversion (« science bending ») et de manipulation réglementaire par les plus grandes entreprises du secteur de l’halogénation, en lien avec l’appauvrissement de la couche d’ozone et la toxicité de certains tensioactifs fluorés (PFOS et PFOA).

De CO₂-uitstoot van de industrie moet tegen 2040 met 90 procent dalen, een enorme inspanning. Vlaanderen heeft een sterke basisindustrie met hoge CO₂-emissies: staal, chemie en olieraffinage. Om die ‘oude’ industrie het koolstofneutrale tijdperk binnen te loodsen zijn nieuwe productieprocessen nodig. De Vlaamse regering maakt daar plannen voor, maar op het terrein wil dat voorlopig niet lukken.

Er worden weliswaar steeds meer middelen ingezet voor de klimaattransitie van de industrie, maar het niet duidelijk of die middelen wel doeltreffend gaan aangewend worden. De industrielobby wil de kosten voor de uitstap uit de koolstofindustrie afwimpelen over de overheid, op de belastingbetaler. Thomas Goorden, Jelle De Mey en Bart Grugeon Plana zijn zeer kritisch over deze plannen.

En 2021, le militant écologiste a fait éclater l’une des plus grandes affaires européennes d’empoisonnement de l’environnement aux PFAS par une usine près d’Anvers.

Feitenvrije politiek, noemt MO*columnist Thomas Goorden het bejubelde meest recente stikstofakkoord. Alleen is het niet eens wetenschappelijk of juridisch getoetst of gestemd in het parlement. ‘Echte wetenschap is geen hoopje bij elkaar gefantaseerde cijfertjes die het gewenste eindresultaat geven.’

Per- and polyfluoroalkyl substances (PFAS) have been at the center of numerous toxicological and environmental concerns and regulatory scan- dals for two decades. Previous research has shown a long history of active obfuscation, misdirection (‘science bending’) and regulatory manipulation by the largest halogenation businesses, related to the depletion of the ozone layer and the toxicity of some fluorinated surfactants (PFOS and PFOA). We screened publications for potential evidence of other strategies of deception and obfuscated information regarding PFAS and fluoropolymers. A directed effort was identified to influence the scientific understanding of the environmental source and effects of ultrashort PFAS, especially trifluoroacetic acid (TFA). Critical issues in the current analytical approach to PFAS monitoring were identified, as well as evidence of a silently abandoned “total organofluoride” technique. The non-specific character of the production, incineration and degradation processes is discussed, inc

Milieuactivist en MO*columnist van de maand Thomas Goorden kaart een onpopulair feit aan: dat duurzaam consumeren niet zo’n effectieve manier is om de wereld te veranderen. Maar wat is dat dan wél? ‘Je elke dag vijf minuten bezighouden met een vervelend berichtje schrijven kan al stukken effectiever zijn dan krampachtig te proberen plasticvrij te leven.’