Opvolging

Het opwarmen van in plastic verpakte kant-en-klaarmaaltijden en afhaalmaaltijden in de magnetron of oven kan honderdduizenden micro- en nanoplastic deeltjes vrijgeven. Volgens een nieuwe analyse van Greenpeace International komt hierbij ook een cocktail van giftige chemicaliën rechtstreeks in het voedsel terecht. Het rapport, Are We Cooked? The Hidden Health Risks of Plastic-Packaged Ready Meals, beoordeelde 24 recente wetenschappelijke studies. Het concludeert dat kant-en-klaar maaltijden die worden verkocht als “veilig om te verhitten” miljoenen mensen dagelijks blootstellen aan gevaarlijke stoffen.

Enkele ophefmakende studies die piepkleine plasticdeeltjes vonden in ons bloed, hersenen en teelballen liggen onder vuur. Sommige resultaten zouden niet voldoende gecontroleerd zijn op vervuiling of soms zouden microplastics verward zijn met vetweefsel. Discussie is niet ongewoon, nuanceren Belgische plasticexperten: "Dit is nu eenmaal hoe wetenschap werkt."

Kauwgom kan minstens 3 soorten plastics bevatten die op hun beurt microplastics afgeven wanneer je erop kauwt. Als je dat nog niet wist, dan komt dat doordat de Europese regelgeving kauwgomproducenten niet verplicht om die plastics te vermelden op de verpakking. Vlaamse gezondheidsexperten sluiten zich nu aan bij een oproep van Nederlandse collega's om dat toch te doen: "Het lijkt me niet meer dan normaal dat de consument er een duidelijk zicht op krijgt."

Micro- en nanoplastics duiken overal op, van aan de Noordpool tot in het menselijk lichaam. Wat al die piepkleine plasticdeeltjes met ons lichaam doen, is nog niet duidelijk, maar ze verhogen wellicht de kans op een resem aandoeningen. Wij vroegen 2 experten om hun tips om je blootstelling aan microplastics te beperken.

Brooddozen of andere plastic bakjes in de vaatwasser zijn een bron van nano- en microplasticvervuiling in het afvalwater. Dat blijkt uit onderzoek in Australië.

Amerikaans onderzoek heeft een veel hogere concentratie microplastics aangetroffen in de hersenen dan in andere organen. En die concentratie stijgt snel: met de helft in amper acht jaar tijd.

De term ‘microplastics’ werd twintig jaar geleden voor het eerst gebruikt, in een publicatie in het gerenommeerde vakblad Science. 7000 studies later zijn wetenschappers formeel: dit probleem van vervuiling is urgenter dan ooit en vergt een internationale aanpak.

Tot 80% van ons vlees en zuivel zou microplastics bevatten en dankzij pesticiden die we doodleuk op ons voedsel spuiten, eten we dagelijks PFAS. Geen enkel zinnig mens kan dat goedpraten, meent landschapsarchitect Louis de Jaeger. Hoe kan het dan dat we dat toch blijven doen?

Microplastics stapelen zich op in de Vlaamse kustwateren, zeehavens en estuaria, blijkt uit grootschalig onderzoek door het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ). Op twintig locaties werden honderden stalen genomen, en die bevatten allemaal plastic.

Nieuw Amerikaans onderzoek heeft uitgewezen dat een literfles mineraalwater tot 240.000 kleine plasticdeeltjes kan bevatten. Dat is tien tot honderd keer meer dan tot nog toe werd gedacht.

De landbouw moet dringend minder plastics gaan gebruiken, stellen wetenschappers in het vakblad “Nature”. Zo kunnen we voorkomen dat microplastics en giftige chemicaliën terechtkomen in de bodem, en ook in ons voedsel.

Microplastics in de lucht vormen een grotere bedreiging voor de menselijke gezondheid dan eerder gedacht, stelt nieuw onderzoek. Elk uur ademen we gemiddeld 16,2 deeltjes microplastics in - dat komt overeen met de grootte van een hele kredietkaart per week.

Een meerderheid van de Belgen zet plasticvervuiling in zijn top drie van grootste milieuproblemen, maar weet niet goed waar ze zelf kunnen helpen. Een gemiste kans, zegt de Belgische organisatie River Cleanup, want er is veel dat we kunnen doen.

Plasticvervuiling is alomtegenwoordig: in onze huizen en werkplekken, tot in de diepste uithoeken van de planeet. Er sijpelen zelfs microplastics tot in ons bloed. De vervuiling van ons eten en drinken verdient daarom minstens evenveel aandacht als de vervuiling van de oceanen, vinden experts.

Walvissen krijgen veel meer plastic binnen dan tot nog toe werd gedacht. Uit onderzoek door de Universiteit van Stanford blijkt dat een doorsnee walvis tot 40 kilogram per dag binnen krijgt.